Uzun süredir beklenen ve 1 ay kadar bir sekmeye uğrayan Wordpress’ in nihayi sürümü yani kararlı sürümü olan 2.5 sonunda çıktı. Şu an size az sonra yükseltme yönergelerini uygularak yazdığım 2.5 sürümünden yazıyorum bu yazımı.

Öncelikle son sürümü :

• http://wordpress.org/latest.zip
• http://www.wordpress-tr.com/indir

buralardan temin edebilirsiniz.

Sürüm Güncelleme

Şimdi size CMSTURK.NET kurucularından ve yöneticilerinden Akar hocam’ ın anlatımı ile nasıl sürüm güncellenir onu anlatacağım;

1.5.x, 2.0.x, 2.1.x, 2.2.x, or 2.3.x Sürümlerden 2.5 Sürümüne Geçiş (Orijinal Dokümandan Uyarlanmıştır.)

1. Adım: Veritabanınızı Yedekleyin
Veritabanı yedeklemesi yapın. Yükseltme yapmadan evvel veritabanı yedeklemesi son derece önemli bir adımdır. Bazı sebeplerle eski sürüme dönmeniz gerekirse bu yedeği yükleyeceksiniz.

2. Adım: WordPress Dizininizi Yedekleyin
WordPress dosyalarınızın tamamını ve .htaccess dosyanızı yedekleyin. Bu işlemi herhangi bir FTP aracı ile sunucudan dosyaları masaüstünüze almak şeklinde yapabilirsiniz. Eğer herhangi bir WordPress çekirdek dosyasında kod seviyesinde değişiklik yaptıysanız veya eklentiler ya da temalarınız üzerind ebu tür değişiklikleriniz varsa bunları da yedeklemiş olacaksınız. Yükseltme yapmadan evvel dizin yedeklemesi son derece önemli bir adımdır. Bazı sebeplerle eski sürüme dönmeniz gerekirse bu yedeği kullanacaksınız.

3. Adım: Yedeklemenizi Kontro Edin
Yaptığınız yedekleme işlemlerini kontrol edin. Bu adım çok önemlidir. FTP aracı ile yedekleme yaptıysanız aracın dosya aktarım izlemesi alanından eksik aktarım olup olmadığını kontrol edin. Sıkıştırılmış dizinler varsa paketleri açarak eksiksiz aktarım yaptığınızdan emin olun.

4. Adım: Tüm Eklentileri Etkisizleştirin
Yönetim alanınızda Eklentiler menüsünden eklentilerinizi teker teker pasif konuma alın. Yükseltme esnasında aktif eklentiler sorun çıkartabilir.

5. Adım: İlk 4 Adımın Gerçekleştiğinden Emin Olun
İlk 4 adımdan tamamlanmamış olan biri varsa devam etmeyin ve tamamlanmamış olan adımı muhakkak tamamlayın. İlk 4 adımdan tamamlanmamış olan varsa yükseltme işlemine kesinlikle devam etmeyin. Yazımın Devamını Okuyun »

Geçmişe ait ne varsa yakmaya yok etmeye hazırdım. Beynimin içindeki bu çığlıkları durduracak ne varsa bedelini ödemeye hazırım. Günlerin geçmesini, gardan ayrılan trenlere bakan ve yakınlarını uğurlayan yolcular gibi hiçbir şey yapamadan sadece izliyorum. Onlar bir gün yeniden kavuşacağı günleri beklerken ben ise el bile sallayamadan sadece bakıyorum. Uğultuların hakim olduğu beynimi kontrol etmek zor artık. Yeteneklerimi kaybediyorum sanırım. Bir çözüm üretmek yerine sorunun ne olduğunu bile anlayamaz hale geldim. Kendimle konuşurken, söylediklerimi dahi anlayamıyorum. Kurduğum cümleler ağır ve zorlu oluyor.
İçtiğim sigaranın tadı yok artık ve kahvenin. Masam darmadağın ve üzerini karaladığım her yerine belli belirsiz işaretler çizdiğim boş sigara paketleri ile dolu. Bakmayın, bu paketler sigaranın tadına vardığım zamanlara ait. Kahve bardağım ise parmak izlerimle dolu. Dolu, boş fark etmeden sanki kahve varmışçasına defalarca elimin gittiği ama kavradığımda sıcaklığının kaybolduğu ve her zaman ki gibi soğuk… Bir yazı yazmak istediğim zaman bilgisayarımı açıyorum ama açış o açış oluyor. Bomboş ekranın parlaklığı ile gözlerimi öldürürcesine baktığım ekran. Kelimelerin ağırlığını kaldıramadığımdan yazamıyorum. Kabuğuna çekilmiş bir mahkum gibi sanki ölümü bekliyor bu anlamsız hayatım. Hayal ettiğim o güzel şeyler şimdi ise birer korku romanı tadında. Okurken tüylerimi diken diken yapan ve içime işlemiş bir çıldırış hikayesi. Odamın perdelerini açmıyorum son on gündür. Işık denilen bu ilham verici aydınlığı ise hiç kullanmıyorum. Çok uzun zamandır insanları görmedim. Konuşmadım ve istemiyorum. Bir bunalım evresinin ilk çeyreği gibi hayatım. Depresyon belirtilerinin ilk aşamasını tamamladım. Çaldığım müziklerin sözleri daha önce hiç duymadığım bir dil gibi geliyor. Hepsi ölüme giden insanların, yaşamdaki son arzularını anlatır gibi sanki. Belki anlasam yardımcı olacağım ama ne yazık ki olmuyor. Aynaya baktığım zaman uzayan sakallarımın bana yakıştığını görmek güzel. Fakat kendimle göz göze geldiğimde, gözlerimdeki o inanç kayboluşunun yarattığı ruh halini anlamamak için aptal olmak gerekir. En son aynaya baktığımdan bu yana çok uzun zaman geçti. O inancın kaybolduğunu anladığımda kendime küsmeye karar vermiştim ve öyle de oldu. Sonsuz diye savunduğum yaşamımın aslında kısa bir hikayeden anlamı kalmadığını işte o an anlamıştım.

uzun aldanışların yarattığı yan etkilerin karmaşasına, sonuncu kesitlerin fragmanlarına bir de hayatın anlamına kattığı her dokunuşun ihaneti afişe edilmiş. keşkelerin tüm anlamsızlığını tek bir cümle ile al aşağı eden bu kifayetsiz cümleler, bir delinin ebedi yalnızlığının sadece kırıntılarından çıkan küçük çığlıklar…

29 Mart 2008 - Kadir GÜNAY | Karanlık Odadan Mektuplar

Bugün senin doğum günün. 21 sene önce gelmişsin dünyaya her şeyden habersiz. Önce çocukluğu görmüşsün, sonra gençliği. Derken adım atmışsın bu zorlu hayatın kaldırımına. Küçük bir çocukken her şey ne güzeldi değil mi? Hayat yine acımasızdı ama biz bilmiyorduk bu yüzünü. Bize hep gülüyordu ve biz de ona… Boyası eskimiş kaldırımda buldum seni. Tüm zorluklara rağmen ayakta dimdik duruyordun. Gözlerin biraz buğuluydu. İçten içe küfür ediyordun benim gibi bu acımasız hayata. Elimi uzattım gel biraz dolaşıp dertleşelim diye. Derken sen de karşılık verdin bana. Yürümeye başladık bu sonsuz kaldırımda. Gördün mü bak şimdi neler diyoruz neleri konuşuyoruz. Eskileri anlatırken hem gülüyor hem de gözlerimizde biriken yaşları beraber siliyoruz. Bugün senin doğum günün. Acıları paylaşmaya başladık. Uzattığımız eller hiç ayrılmadı ve halen o boyası eski kaldırımlardayız. Tek farkı eskiden, artık gücümüzü birbirimizden alıyoruz. Ellerimiz bağlıyor bizi birbirimize, ruhlarımız dans ediyor o boyası eski kaldırımlarda sanki bir balo salonundaymışçasına. Küfürlerimiz azaldı hayatın acımasızlığına karşı ve gözlerimizin buğusu kayboldu. Bugün senin doğum günün. Yanında olamadım. İstemeye istemeye sen giderken arkamı döndüm ve hayatıma devam ettim. Şimdi gözlerini kapa. Hediyem ruhumda saklı, gökyüzünde…

Nice Mutlu Yıllara her şeyim,